Pytania i odpowiedzi dotyczące drugiego rocznego cyklu zarządzania migracją

Pytania i odpowiedzi dotyczące drugiego rocznego cyklu zarządzania migracją

Czym jest roczne sprawozdanie z zarządzania migracją?

W ramach paktu o migracji i azylu UE dysponuje stałym obowiązkowym mechanizmem solidarności, aby zapewnić wsparcie państwom członkowskim zmagającym się z presją migracyjną. Każde państwo członkowskie w elastyczny sposób przyczynia się do działań solidarnościowych i wybiera rodzaj udzielanej przez siebie solidarności. Mechanizm solidarności określono w rozporządzeniu w sprawie zarządzania azylem i migracją, które zawiera również przepisy zapewniające rozpatrywanie wniosków o udzielenie azylu przez odpowiedzialne państwo członkowskie oraz zapobiegające niedozwolonemu przemieszczaniu się osób ubiegających się o azyl.

Komisja rozpoczyna dziś drugi roczny cykl zarządzania migracją w oparciu o pozytywne wyniki osiągnięte w poprzednim roku. Obejmuje on:

  • europejskie roczne sprawozdanie dotyczące azylu i migracji, które zawiera przegląd sytuacji w zakresie azylu i migracji w UE, z uwzględnieniem poprzedniego 12-miesięcznego okresu i wszelkich istotnych zmian, a także prognozowanych tendencji na nadchodzący rok. Obejmuje on również aktualną sytuację w zakresie wdrażania paktu o migracji i azylu;
  • decyzję wykonawczą Komisji określającą, które państwa członkowskie znajdują się pod presją migracyjną, są zagrożone presją migracyjną lub stoją w obliczu znaczącej sytuacji migracyjnej; opiera się to na ustaleniach zawartych w sprawozdaniu i metodyce opartej na dowodach;
  • wniosek Komisji dotyczący decyzji wykonawczej Rady ustanawiającej roczną pulę solidarnościową [niepubliczny], która ma zostać przyjęta przez Radę.

Co oznaczają różne oznaczenia dotyczące presji migracyjnej i znaczącej sytuacji migracyjnej?

Uznaje się, że państwa członkowskie znajdują się pod presją migracyjną, jeżeli napotkały dużą liczbę migrantów i osób ubiegających się o azyl, w tym w ramach operacji poszukiwawczo-ratowniczych, na taką skalę, że nakłada to nieproporcjonalne obowiązki w stosunku do ogólnej sytuacji w UE, nawet w odniesieniu do dobrze przygotowanego systemu azylowego, systemu przyjmowania i systemu migracyjnego danego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie wskazane jako znajdujące się pod presją migracyjną mogą mieć dostęp do puli solidarnościowej.

Uznaje się, że państwa członkowskie są zagrożone presją migracyjną ze względu na znaczną liczbę przybywających osób ubiegających się o azyl i migrantów albo ze względu na czynniki takie jak ryzyko wykorzystania migracji jako broni lub napięte zdolności związane z niedozwolonym przemieszczaniem się osób ubiegających się o azyl w obrębie UE. Te państwa członkowskie mają priorytetowy dostęp do stałego unijnego zestawu narzędzi wsparcia w dziedzinie migracji.

Uznaje się, że państwa członkowskie stoją w obliczu znaczącej sytuacji migracyjnej ze względu na skumulowany wpływ migracji na ich systemy azylowe, migracyjne i systemy przyjmowania w ciągu ostatnich pięciu lat. Te państwa członkowskie mają możliwość zwrócenia się do Rady o przyznanie pełnego lub częściowego odliczenia ich wkładów solidarnościowych na nadchodzący rok.

Ponieważ obliczenia te opierają się na różnych kryteriach, można uznać, że państwo członkowskie jest zarówno zagrożone presją migracyjną (objętą okresem sprawozdawczym w poprzednim roku), jak i stoi w obliczu znaczącej sytuacji migracyjnej (ze względu na skumulowany efekt poprzednich pięciu lat).

Jakie są ustalenia Komisji?

Jest to drugie sprawozdanie w ramach rocznego cyklu zarządzania migracją (po pierwszym sprawozdaniu z ubiegłego roku). Na podstawie ustaleń zawartych w sprawozdaniu rocznym Komisja określa sytuację migracyjną i presję migracyjną, z którymi boryka się każde państwo członkowskie, stosując kryteria ilościowe i jakościowe określone w mających zastosowanie przepisach. W odniesieniu do bieżącego okresu sprawozdawczego Komisja stwierdza, że:

  • Grecja i Cypr znajdują się pod presją migracyjną ze względu na nieproporcjonalny poziom napływu migrantów w ciągu ostatniego roku. Włochy znajdują się również pod presją migracyjną ze względu na nieproporcjonalną liczbę osób przybywających w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczych na morzu w tym samym okresie. Biorąc pod uwagę ogólną sytuację migracyjną i incydent w Ceucie, Hiszpania również znajduje się pod presją migracyjną. Te państwa członkowskie kwalifikują się do uzyskania dostępu do puli solidarnościowej.
  • Belgia, Czechy, Niemcy, Estonia, Irlandia, Francja, Chorwacja, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Polska, Rumunia, Słowenia i Finlandia są zagrożone presją migracyjną. Wynika to albo z wtórnych przepływów, które stanowią znaczne obciążenie dla systemu azylowego i systemu przyjmowania państw członkowskich, albo z dużej liczby osób przybywających w poprzednim roku, w tym wniosków o udzielenie azylu i potencjalnych osób przybywających z Ukrainy, albo z ryzyka związanego z wykorzystywaniem migrantów jako broni, które może stworzyć nieproporcjonalne obowiązki w nadchodzącym roku. Te państwa członkowskie będą miały priorytetowy dostęp do stałego unijnego zestawu narzędzi wsparcia migracji, ich sytuacja będzie monitorowana i może zostać poddana ponownej ocenie w trybie przyspieszonym w zależności od zmian.
  • Bułgaria, Czechy, Estonia, Chorwacja, Austria i Polska stoją w obliczu znaczącej sytuacji migracyjnej ze względu na skumulowaną presję z ostatnich pięciu lat. Będą one miały możliwość zwrócenia się do Rady o przyznanie pełnego lub częściowego odliczenia od ich wkładów do puli solidarnościowej na nadchodzący rok.

Na jakiej podstawie Komisja dokonuje tej oceny?

Na podstawie przeglądu sytuacji w zakresie azylu i migracji określonego w sprawozdaniu rocznym oraz z wykorzystaniem metodyki opracowanej przez Komisję w porozumieniu z państwami członkowskimi Komisja dokonuje oceny sytuacji w każdym państwie członkowskim. W ocenie uwzględniono ogólną presję migracyjną, opartą na liczbie przyjazdów i wniosków o udzielenie azylu, z uwzględnieniem PKB i liczby ludności kraju, a także presję migracyjną wynikającą z dużej liczby przyjazdów w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczych.

Metodyka ta opiera się na elementach ilościowych i jakościowych wymienionych w rozporządzeniu w sprawie zarządzania azylem i migracją oraz na informacjach dostarczonych przez państwa członkowskie, departament statystyczny UE (Eurostat), agencje UE i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych. Metodykę tę określono w specjalnym dokumencie roboczym służb Komisji.

Czym jest pula solidarnościowa?

Każdego roku Komisja proponuje pulę solidarnościową, określającą w wartościach bezwzględnych potrzeby państw członkowskich znajdujących się pod presją migracyjną na dany rok, obejmującą: całkowitą liczbę relokacji osób ubiegających się o azyl oraz odpowiadającą jej łączną liczbę wkładów finansowych.

To Rada, na podstawie wniosku Komisji, ostatecznie określa całkowite wkłady w pulę solidarnościową na nadchodzący rok.

Jakie są warunki korzystania przez państwa członkowskie z puli solidarnościowej?

Państwa członkowskie uznane za znajdujące się pod presją migracyjną kwalifikują się do uzyskania dostępu do puli solidarnościowej.

Te państwa członkowskie muszą potwierdzić swój zamiar dostępu do puli i przedstawić informacje na temat rodzaju i poziomu środków solidarnościowych niezbędnych do zaradzenia ich sytuacji.

Aby zapewnić równowagę między odpowiedzialnością a solidarnością, wszystkie państwa członkowskie muszą przestrzegać zobowiązań wynikających z paktu. Zgodnie z tymi obowiązkami państwo członkowskie odpowiedzialne za rozpatrywanie osoby ubiegającej się o azyl, która nielegalnie przemieściła się do innego państwa członkowskiego, musi zapewnić, aby osoba ta mogła zostać przekazana z powrotem na ich terytorium przez drugie państwo członkowskie. 

Jeżeli Komisja stwierdzi niedociągnięcia systemowe w państwie członkowskim znajdującym się pod presją w odniesieniu do przepisów dotyczących odpowiedzialności, państwa członkowskie wnoszące wkład nie będą już zobowiązane do realizacji swoich zobowiązań solidarnościowych wobec tego państwa członkowskiego. Tegoroczne sprawozdanie roczne zawiera również ocenę funkcjonowania zasad odpowiedzialności.

Jak wygląda sytuacja we Włoszech?

Komisja stwierdza, że Włochy znajdują się pod presją migracyjną w wyniku dużej liczby osób przybywających w wyniku powtarzających się zejść na ląd w następstwie operacji poszukiwawczo-ratowniczych. Włochy będą zatem kwalifikowały się do uzyskania dostępu do puli solidarnościowej.

Włochy wykazały stałe zaangażowanie i podjęły istotne kroki we wdrażaniu nowych przepisów paktu, w tym kontroli przesiewowej, procedur granicznych i Eurodac. Włochy poczyniły znaczne wysiłki w celu wdrożenia nowych zasad odpowiedzialności określonych w pakcie, nawiązując dwustronne kontakty z innymi państwami członkowskimi, w szczególności z tymi, które mają największą liczbę spraw skierowanych do Włoch. Nie jest jednak jeszcze możliwe ustalenie, czy przeniesienie odpowiedzialności zostało wznowione w sposób skuteczny i zrównoważony.

Komisja będzie nadal monitorować rozwój sytuacji w oparciu o informacje przekazane przez państwa członkowskie i odpowiednio informować forum szczebla technicznego ds. solidarności. W razie potrzeby Komisja może zwrócić uwagę Forum Wysokiego Szczebla ds. Solidarności i Rady na tę kwestię. Zostanie to uwzględnione przy uruchamianiu puli solidarnościowej na 2027 r.

Jak wygląda sytuacja w Grecji?

Komisja stwierdza, że Grecja znajduje się pod presją migracyjną ze względu na nieproporcjonalny poziom napływu migrantów w ciągu ostatniego roku. Grecja będzie zatem kwalifikować się do uzyskania dostępu do puli solidarnościowej.

Grecja wykazała stałe zaangażowanie i podjęła istotne kroki we wdrażaniu nowych przepisów paktu, w tym kontroli przesiewowej, procedur granicznych i Eurodac. Już w lipcu 2026 r. Komisja odnotowała pozytywne oznaki postępów we wdrażaniu przez Grecję przepisów dotyczących odpowiedzialności. Dzisiejsze sprawozdanie dodatkowo potwierdza i konsoliduje wcześniejszą ocenę Komisji.

Nawiązano skuteczną współpracę między Grecją a wszystkimi państwami członkowskimi. Grecja nadal udziela pozytywnych odpowiedzi na wnioski o przejęcie i powiadomienia o wtórnym przejęciu.

Ponadto Grecja koncentruje się na wdrożeniu nowej procedury granicznej, przy czym duża liczba przypadków azylowej procedury granicznej jest przeprowadzana w mających zastosowanie ramach czasowych.

Jakie są wyniki pierwszego rocznego cyklu zarządzania migracją?

Uruchomiono pierwszą pulę solidarnościową.

Państwa członkowskie przyjęły pulę solidarnościową na 2026 r. w grudniu 2025 r. Numer referencyjny relokacji w ramach puli solidarnościowej uzgodniony na 2026 r. wynosi 21 000 EUR, a numer referencyjny wkładów finansowych – 420 000 000 EUR.

Po rozpoczęciu stosowania paktu 12 czerwca 2026 r. unijne forum szczebla technicznego ds. solidarności rozpoczęło uruchomienie puli solidarnościowej na 2026 r., biorąc pod uwagę potrzeby wyrażone przez państwa członkowskie będące beneficjentami i dostępne wkłady.

Od tego czasu forum szczebla technicznego UE ds. solidarności zwołano dwukrotnie: 15 czerwca 2026 r. i 14 września 2026 r. Unijny koordynator ds. solidarności nadal ściśle współpracuje z państwami członkowskimi w zakresie wdrażania pierwszej puli solidarnościowej, a trzecie posiedzenie ma się odbyć w grudniu 2026 r.

Ogólnie rzecz biorąc, poczyniono znaczne postępy we wdrażaniu środków solidarnościowych, zarówno w odniesieniu do relokacji, jak i kompensacji odpowiedzialności. Państwa członkowskie przeznaczyły już również swoje wkłady finansowe w ramach budżetów krajowych na płatności na początku przyszłego roku.

Zapewniane jest wsparcie techniczne i wytyczne dotyczące praktycznej realizacji relokacji, wkładów finansowych i kompensacji, przy wsparciu Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu (EUAA). W razie potrzeby eu-LISA i Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji również nadal zapewniają państwom członkowskim wsparcie operacyjne i techniczne.

Jakie są kolejne kroki?

Do Rady należy teraz przyjęcie decyzji wykonawczej ustanawiającej pulę solidarnościową. W tym celu Rada najpierw zwoła unijne forum wysokiego szczebla ds. solidarności, w ramach którego każde państwo członkowskie zobowiąże się do wniesienia swojego wkładu zgodnie z zasadą sprawiedliwego udziału określoną w rozporządzeniu w sprawie zarządzania azylem i migracją. Państwa członkowskie mają swobodę wyboru formy swoich wkładów solidarnościowych: wkładów finansowych, alternatywnych środków solidarnościowych (tj. wsparcia kadrowego i rzeczowego), relokacji lub kompensacji odpowiedzialności osób ubiegających się o azyl lub osób korzystających z azylu, lub ich kombinacji.

Forum wysokiego szczebla ds. solidarności, skupiające przedstawicieli państw członkowskich, określi ogólne potrzeby UE i sposób, w jaki każde państwo członkowskie wniesie swój wkład. Na tej podstawie Rada ustanowi i formalnie przyjmie pulę solidarnościową przed końcem roku. Wkład każdego państwa członkowskiego będzie obowiązkowy dopiero po przyjęciu przez Radę puli solidarnościowej. Odnośna decyzja Rady zostanie następnie podana do wiadomości publicznej.

Komisja jest gotowa wspierać Radę w całym tym procesie. Koordynator UE ds. solidarności, wyznaczony przez Komisję, wspiera wdrażanie puli solidarnościowej za pośrednictwem unijnego forum szczebla technicznego ds. solidarności.

Komisja będzie nadal co roku oceniać ogólną sytuację migracyjną w UE, a na wniosek państwa członkowskiego również w ciągu roku. Dzięki temu stały mechanizm solidarności jest zawsze w stanie reagować na nowe wyzwania i równoważy obowiązki nałożone na państwa członkowskie. 

Dlaczego wniosek Komisji dotyczący puli solidarnościowej nie jest publiczny?

Rozporządzenie w sprawie zarządzania azylem i migracją stanowi, że wniosek Komisji nie zostanie opublikowany do czasu przyjęcia przez Radę aktu wykonawczego Rady.

We wniosku wskazano sprawiedliwy udział wkładów, które każde państwo członkowskie powinno wnieść do rocznej puli solidarnościowej na szczeblu UE. Rzeczywiste wkłady będą odzwierciedlać to, czego żądają państwa członkowskie znajdujące się pod presją i co oferują państwa członkowskie wnoszące wkład, z uwzględnieniem wszelkich odliczeń lub zwolnień z wkładów. Na tej podstawie Rada przyjmie akt wykonawczy ustanawiający pulę.

Czy państwa członkowskie są zobowiązane do akceptowania relokacji?

Nie. Mechanizm solidarności jest obowiązkowy i jednocześnie elastyczny. Oznacza to, że państwa członkowskie mogą wybrać formę, w jakiej wnoszą wkład do puli solidarnościowej. Nie nakłada ona obowiązku relokacji i żadne państwo członkowskie nie jest zobowiązane do przeprowadzenia relokacji.

Solidarność może przybrać formę „solidarności międzyludzkiej” (relokacji lub kompensacji odpowiedzialności), wkładów finansowych lub środków alternatywnych (np. wsparcia kadrowego i rzeczowego). Ma on na celu elastyczne zaspokojenie potrzeb państw członkowskich znajdujących się pod presją.

„Solidarność ludową” można zapewnić albo poprzez relokacje, albo poprzez kompensację odpowiedzialności. Po skompensowaniu odpowiedzialności państwo członkowskie zgadza się przyjąć odpowiedzialność za osoby ubiegające się o azyl już przebywające na jego terytorium, które w przeciwnym razie byłyby odpowiedzialne za państwo członkowskie zmagające się z presją migracyjną.

Wkłady finansowe: Państwa członkowskie zapewniają finansowanie z budżetu UE, aby pomóc innym państwom członkowskim zmagającym się z presją migracyjną, na przykład w celu wzmocnienia zdolności w zakresie azylu i przyjmowania, poprawy zarządzania granicami lub wspierania działań zewnętrznych mających na celu ograniczenie nielegalnego napływu migrantów i zwiększenie liczby powrotów.

Alternatywne środki solidarnościowe: Może to obejmować na przykład materialną lub techniczną pomoc rzeczową, w tym na potrzeby zarządzania granicami. Jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się na zapewnienie alternatywnych środków solidarnościowych, ich wartość należy wyrazić w kategoriach finansowych, aby zapewnić wkład państwa członkowskiego zgodnie z jego sprawiedliwym udziałem.

Jaką formę przybierają wkłady finansowe?

Państwa członkowskie mogą wspierać inne państwa członkowskie znajdujące się pod presją migracyjną za pomocą wkładów finansowych, które są wdrażane z budżetu UE. Oznacza to, że wkłady finansowe państw członkowskich wnoszących wkład są wnoszone do budżetu UE w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (FAMI) oraz Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (IZGW). Te dodatkowe środki finansowe zostaną następnie przekazane przez Komisję państwom członkowskim będącym beneficjentami poprzez zmianę ich odpowiednich programów krajowych. Wkłady finansowe są wdrażane wkrótce po zakończeniu każdego cyklu (tj. na początku 2027 r. w przypadku pierwszego cyklu; na początku 2028 r. w drugim cyklu).

Państwa członkowskie będące beneficjentami mogą wykorzystywać wkłady finansowe na odpowiednie działania na swoim terytorium, zgodnie z rozporządzeniem w sprawie zarządzania azylem i migracją oraz w zakresie FAMI lub rozporządzenia w sprawie IZGW. W przypadku FAMI wkłady finansowe mogą również wspierać działania w państwach trzecich. 

Czym są „kompensacje odpowiedzialności”?

Jeżeli państwo członkowskie znajduje się pod presją migracyjną, ważnym środkiem służącym złagodzeniu tej presji jest zmniejszenie liczby wniosków o udzielenie azylu, które dane państwo członkowskie jest zobowiązane rozpatrzyć (tj. państwo członkowskie znajdujące się pod presją migracyjną zostaje zwolnione z odpowiedzialności za określoną liczbę osób ubiegających się o azyl). Istnieją dwie możliwości ograniczenia odpowiedzialności państwa członkowskiego znajdującego się pod presją migracyjną w odniesieniu do określonej liczby osób ubiegających się o azyl:

  1. Relokacja osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do innych państw członkowskich. W takim przypadku osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową zostaje przekazana do innego państwa członkowskiego.
  2. „Zrównoważenie odpowiedzialności”. Środek ten obejmuje osoby, których wnioski o udzielenie azylu powinny były zostać rozpatrzone przez państwo członkowskie znajdujące się pod presją migracyjną, ale które przeprowadziły się do innego państwa członkowskiego w sposób niedozwolony. Zgodnie z przepisami dotyczącymi odpowiedzialności osoby te powinny zostać odesłane do państwa członkowskiego znajdującego się pod presją migracyjną. Państwo członkowskie, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest fizycznie obecna, może jednak przejąć odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosku o udzielenie azylu zamiast przekazania osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową z powrotem do państwa członkowskiego znajdującego się pod presją migracyjną. Jest to liczone jako forma solidarności.

Jakie są najważniejsze wyniki wdrażania paktu?

Państwa członkowskie poczyniły znaczne postępy we wdrażaniu różnych aspektów reformy wprowadzonej paktem, co wymagało znacznych prac prawnych i operacyjnych od czasu jego przyjęcia w 2024 r.

W większości państw członkowskich przyjęto przepisy krajowe, a państwa członkowskie wprowadzają wszystkie dostępne środki, w tym ustalenia tymczasowe, w przypadku gdy prawodawstwo nie jest jeszcze w pełni dostosowane.

Nowa baza danych Eurodac została włączona do krajowych procedur azylowych i migracyjnych i jest z powodzeniem wdrażana we wszystkich państwach członkowskich, co usprawnia identyfikację i śledzenie osób ubiegających się o azyl i migrantów o nieuregulowanym statusie, ułatwia określanie odpowiedzialności i pomaga wykrywać niedozwolone wtórne przepływy.

Wzmocniono zarządzanie granicami i gotowość, a kontrole przesiewowe nielegalnie przybywających migrantów są obecnie zasadniczo przeprowadzane na granicach zewnętrznych, przy czym ponad jedna trzecia wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej jest obecnie rozpatrywana bezpośrednio w ramach azylowej procedury granicznej. Według wstępnych danych w okresie od 12 czerwca do drugiego tygodnia października 2026 r. prawie 16 000 wniosków o udzielenie azylu podlegało granicznej procedurze azylowej.

Usprawniono procedury ustalania odpowiedzialności i oceny wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, a państwa członkowskie intensyfikują również działania w zakresie powrotów.

Państwa członkowskie przeprowadzają reformy systemu przyjmowania, przy czym większość z nich zgłasza wystarczającą zdolność przyjmowania oraz dostosowuje obiekty i usługi w celu lepszego zaspokojenia potrzeb małoletnich bez opieki i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymagających szczególnego traktowania. Państwa członkowskie wzmacniają również zabezpieczenia praw podstawowych, w tym poprzez bezpłatne doradztwo prawne, oraz ustanawiają niezależne mechanizmy monitorowania praw podstawowych.

Chociaż poczyniono znaczne postępy, nadal istnieją wyzwania i konieczne są stałe wysiłki, aby zapewnić pełną i skuteczną realizację nowych ram w praktyce.

Wymaga to uzupełnienia wszystkich zmian legislacyjnych, wdrożenia niezakończonych działań operacyjnych i zapewnienia ścisłej współpracy na wszystkich szczeblach. W szczególności należy kontynuować wysiłki na rzecz pełnego stosowania nowych przepisów dotyczących odpowiedzialności, w tym w odniesieniu do przekazywania osób. Jest to klucz do dobrze funkcjonującego systemu.

Wdrażanie paktu jest procesem ciągłym. Komisja i agencje UE nadal udzielają wsparcia państwom członkowskim, zarówno poprzez pomoc operacyjną, jak i finansową, aby zapewnić pełną operacyjność wszystkich elementów paktu oraz wyeliminowanie wszystkich pozostałych luk.

W jaki sposób Komisja wspiera państwa członkowskie we wdrażaniu paktu?

Komisja ściśle współpracuje z agencjami UE, aby wspierać wszystkie państwa członkowskie we wdrażaniu paktu i zapewnianiu pełnego stosowania przez nie nowego systemu.

Komisja przekazała 3 mld euro w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (FAMI) oraz Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz (IZGW) na lata 2025–2027, aby wesprzeć państwa członkowskie w zaspokajaniu potrzeb związanych z paktem, a także w przyjmowaniu osób korzystających z tymczasowej ochrony.

W ramach komponentu finansowego stałego unijnego zestawu narzędzi wsparcia migracji Komisja uruchomiła również działanie szczegółowe o orientacyjnej kwocie 250 mln EUR w ramach programu prac instrumentu tematycznego FAMI na lata 2023–2027 pt. „Wdrażanie paktu o migracji i azylu w ramach zestawu narzędzi (IMPACT)”, którego celem jest wspieranie skutecznego wdrażania paktu. Za pośrednictwem Instrumentu Wsparcia Technicznego (TSI) Komisja, wraz z ICMPD i IOM, wspierała kilka państw członkowskich we wdrażaniu kluczowych reform w ramach ich krajowych planów wdrażania.

Czy wydarzenia w Ceucie zostały wzięte pod uwagę?

Hiszpania, która w 2025 r. znajdowała się pod presją migracyjną, odpowiadała za około 20 % wszystkich przypadków nielegalnego przekroczenia granicy na szczeblu Unii i była trzecim państwem członkowskim pod względem liczby osób przybywających w wyniku operacji poszukiwawczo-ratowniczych. Chociaż liczba wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej spadła o 22 %, Hiszpania była trzecim co do wielkości odbiorcą wniosków w stosunku do PKB i liczby ludności w Unii oraz czwartym pod względem liczb bezwzględnych. Hiszpania jest również jednym z państw członkowskich o największej liczbie rejestracji do celów tymczasowej ochrony, zajmując czwarte miejsce w Unii w liczbach bezwzględnych. Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy, w ocenie stwierdzono, że Hiszpania jest zagrożona presją migracyjną.

Jednocześnie w rozporządzeniu w sprawie zarządzania azylem i migracją przewidziano możliwość uwzględnienia rozwoju sytuacji poza okresem sprawozdawczym, który mógłby wpłynąć na wyniki oceny.

Biorąc pod uwagę informacje przekazane przez Hiszpanię na temat incydentu, który miał miejsce w dniach 30–31 lipca 2026 r. i doprowadził do nielegalnego przybycia na dużą skalę do autonomicznego miasta Ceuta, w ocenie Komisji stwierdzono, że Hiszpania znajduje się pod presją migracyjną.

Czym jest unijny zestaw narzędzi wsparcia migracji?

Unijny zestaw narzędzi wsparcia migracji łączy pomoc operacyjną, techniczną i finansową dostępną dla państw członkowskich, w szczególności tych zagrożonych presją migracyjną, które uzyskują priorytetowy dostęp.

Zestaw narzędzi oferuje państwom członkowskim dostosowane do potrzeb wsparcie, które obejmuje wsparcie operacyjne i techniczne ze strony organów, urzędów i agencji UE, wsparcie finansowe, w tym dodatkowe finansowanie udostępnione z instrumentu tematycznego FAMI. Może również zapewniać wsparcie ułatwiające działania w zakresie powrotów i reintegracji, wzmacniać działania w zewnętrznym wymiarze migracji, zwiększać kontakty dyplomatyczne i polityczne z krajami partnerskimi oraz promować mobilność talentów.

Aby uzyskać więcej informacji

Komunikat prasowy

Drugi roczny cykl zarządzania migracją

Pytania i odpowiedzi dotyczące paktu o migracji i azylu


Zařazenopá 06.11.2026 13:11:39
Vydáno
ZdrojEvropská komise pl
Originálec.europa.eu/commission/presscorner/api/documents?reference=QANDA/26/2366&language=pl
langpl
guid/QANDA/26/2366/

Související témata


X 
Zobrazit sloupec 

Kalkulačka - Výpočet

Výpočet čisté mzdy

Důchodová kalkulačka

Příspěvek na bydlení

DSSP - Superdávka

Životní minimum

Hypoteční kalkulačka

Povinné ručení

Banky a Bankomaty

Úrokové sazby, Hypotéky

Směnárny - Euro, Dolar

Práce - Volná místa

Úřad práce, Mzda, Platy

Dávky a příspěvky

Nemocenská, Porodné

Podpora v nezaměstnanosti

Důchody

Investice

Akcie USA, Akcie CZ, DIP

Dluhopisy, Podílové fondy

Ekonomika - HDP, Mzdy

Kryptoměny - Bitcoin

Drahé kovy

Zlato, Investiční zlato, Stříbro

Ropa - PHM, Benzín, Nafta

Podnikání

Města a obce, PSČ

Katastr nemovitostí

Katastrální úřady

Ochranné známky

Občanský zákoník

Zákoník práce

Stavební zákon

Daně, formuláře

Další odkazy

Auto - Cena, Spolehlivost

Registr vozidel - Technický průkaz, eTechničák

Finanční katalog

Volby, Mapa webu

English version

Czech currency

Prague stock exchange


Ochrana dat, Cookies

Vyloučení odpovědnosti

Copyright © 2000 - 2026

Kurzy.cz, spol. s r.o., AliaWeb, spol. s r.o.